Πολυτεχνείο

Τί είναι για τους νέους σήμερα το Πολυτεχνείο; Όχι ως ιδέα. Γενικώς τι πιστεύουν ότι είναι το Πολυτεχνείο γι αυτούς. Για μένα είναι ένα ιστορικό γεγονός πολύ μακρινό και σε πολλά σημεία του άγνωστο. Μιλάω για ιστορικές αλήθειες και γεγονότα. Δεν ζούσα τότε, παρόλο που κατα κάποιο τρόπο θα ήθελα να ήμουν εκεί τότε. Νομίζω ότι το μεγαλύτερο κακό στο Πολυτεχνείο, όσον αφορά για την επαφή που έχουν οι νέοι με αυτό, το έχουν κάνει τα κόμματα της Αριστεράς κυρίως. Έχουν πάρει εργολαβία, πέρα από τον χώρο, και την ιδέα του Πολυτεχνείου. " Όποιος δεν είναι μαζί μας, δεν ανήκει στο Πολυτεχνείο" και σε ότι αυτό συμβολίζει. ΚΚΕ και σια δεν άλλα έλεγαν τότε και άλλα τώρα. Ρουφιάνοι και βαλτοί των Αμερικανών ήταν αυτοί που μπήκαν στο Πολυτεχνείο τότε, ήρωες και παλικάρια (του ΚΚΕ προφανώς) τώρα. Πάλι θα ακούσουμε αφιερώματα από ραδιοφώνου, πάλι θα δούμε εκπομπες στην τηλεόραση, πάλι θα διαβάσουμε άρθρα σε εφημερίδες.

Η ουσία είναι πως πολύς κόσμος έχει βαρεθεί να ακούει τα ίδια και τα ίδια. Έχει βαρεθεί να βλέπει τους ίδιους ανύπαρκτους να βγαίνουν στον δρόμο μια φορά το χρόνο και να ποζάρουν στις κάμερες. Προσωπικά δεν θέλω για ένα ακόμη χρόνο να ακουσω, να δώ ή να διαβάσω κάτι για το Πολυτεχνείο φέτος. Έχω βαρεθεί όλα αυτά τα χρόνια. Μας τα πρήξατε με το Πολυτεχνείο τόσα και τόσα χρόνια. Χέστηκα αν η Παπαρήγα πάει μεθαύριο στην Πατησίων. Χέστηκα αν ο Αλαβάνος απευθύνει χαιρετισμό στους αγωνιστές. Όλοι αυτοί που τότε ήταν πίσω από κάγκελα είναι τώρα στη Βουλή, στις ΔΕΚΟ, σε πόστα υψηλά και δεν τους νοιάζει τί γίνεται στον κόσμο. Χέστηκαν.... Ξεπουλήθηκαν για να πάρουν ωραία κοστούμια και μεγάλα αυτοκίνητα.

Στ' αρχίδια μου αν θα πάνε στο πολυτεχνείο τη Δευτέρα. Χέστηκα... Εγώ θα βρώ πάντως κάτι καλύτερο να κάνω. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο...