Το γεγονός ότι όλοι όσοι καταδίκαζαν τα "επεισόδια" τώρα φωνάζουν "καλά τα έλεγε ο Λαζόπουλος χτες" πρέπει να μας προβληματίσει ιδιαίτερα. Όχι τόσο γιατί καταδικάζουν, την δίκαιη, εξέγερση των νέων, αλλά γιατί βλέπουν Λαζόπουλο.
Πρέπει επιτέλους να καταλάβει ο Λαζόπουλος, όσο και αν στηρίζει τη νεολαία, ότι είναι και αυτός ένα τηλεοπτικό προϊόν με ημερομηνία λήξης. Τσού ρε Λάκη. ΟΚ τα είπες τις περασμένες χρονιές, έσπασε η φούσκα σου. Ξέβαψε η μπογιά σου. Πώς το λένε; Πάει, μας τέλειωσες. Τί να λέμε τώρα... Περίμενε όλη η Ελλάδα το Λαζόπουλο να βγεί και να καταδικάσει τα "έκτροπα", να βγει και να πεί σε όλους αυτούς που περιμένουν κάτι καινουριο να τους έρθει από τον ουρανό, ότι όλα αυτά δεν έπρεπε να γίνουν... Δεν τα καταδίκασε, γιατί δεν μπορούσε να κάνει κάτι τέτοιο από την εκπομπή του. Είχε και αυτός τους λόγους του να στηρίξει τους νέους, όσους λόγους είχε και ο Μάκης να κάνει το ίδιο...
Όσον αφορά τώρα τους άλλους, αυτούς που από καναπέως περιμένουν να έρθει ουρανοκατέβατη η λύση που θα σώσει αυτή την έρμη χώρα. Τί να πω; Πρέπει εκεί που κάθονται επί του καναπέως, να τους χωθεί ένα πέος από πίσω μπας και καταλάβουν τίποτα και σηκωθούν. Όχι για να πάνε απλά στους δρόμους, αλλά να σηκωθούν για να ανατρέψουν αυτό που χρόνια τώρα τους γαμάει τη ζωή, και το ανέχονται. Αυτό που χρόνια τώρα τους σκίζει τα κωλάντερα και το ανέχονται. Αυτό που χρόνια τώρα σιχτιρίζουν και ακόμα το ψηφίζουν. Και τέλος, αυτό που έχει αρχίσει να τους γαμάει τα παιδιά και αυτοί δεν το βλεπουν.
Το πρόβλημα δεν είναι η κατεστραμένη Ερμού, άλλωστε τα έχουμε πεί αυτα: Αλληλεγγύη στα πουτανάκια και στις τρεντογκόμενες που φέτος δεν θα πάρουν καινούρια στρινγκ και βρακάκια για τα Χριτούγεννα. Δεν πειράζει κορίτσια, και χωρίς αυτά μπορείτε να πηδηχτήτε άνετα, ούτως ή άλλως δεν χρειάζονται ρούχα για να γίνει η πράξη. Το πραγματικό πρόβλημα είναι οι "βιτρίνες" που εξουσιάζουν τις ζωές μας. Όλοι έχουμε μια βιτρίνα μπροστά μας που μας εμποδίζει να προχωρήσουμε, που μας εξασφαλίζει "ηρεμία", "γαλήνη", "πνευματική ισορροπία" και μας λέει να κάτσουμε φρόνιμα. Σπάσε τη βιτρίνα που έχεις μπροστά σου και θα βρείς μόνος σου τη λύση.
Εκεί είναι το πρόβλημα: στη βιτρίνα που σου βάλανε μπροστά από τη μάπα και σου έχουν πεί από μικρός να την προσέχεις σαν τα μάτια σου. Σπάσ' την για να δείς μια άσπρη μέρα. Σπάσ' την μπας και δείς πως είναι πραγματικά αυτός ο κόσμος, και καταφέρεις να τον "μυρίσεις" για να καταλάβεις πόσο πολύ βρωμάει.
Πρέπει τις επόμενες μέρες εκτός από τους άλλους στόχους να πάρουν φωτιά και οι καναπέδες και να σηκωθούν όλοι για να στείλουν ένα μήνυμα σε όλους.
Και να γίνει επιτέλους πράξη και στις εκλογές αυτός ο θυμός και αυτό το μίσος. Ούτε ένας στα εκλογικά κέντρα. Ούτε ένας να μην ψηφίσει τους δολοφόνους. Να θυμηθούμε επιτέλους όλοι ότι το πιστόλι εκείνο το βράδυ της 6ης Δεκέμβρη, δεν το κρατούσε ο μπάτσος, το κρατούσαν και οι 300 της βουλής.
Το σημαντικό είναι πως μας φοβούνται...Αυτό πρέπει να εκμεταλευτούμε...
Τετάρτη 17 Δεκεμβρίου 2008
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου