Τρίτη 30 Δεκεμβρίου 2008

Μια καλή ιδέα για να κόψετε το κάπνισμα

Τώρα που βρισκόμαστε στην καρδιά της εορταστικής περιόδου, θα βρεθούν δίπλα μας σίγουρα κάποιοι κομπλεξικοί αντικαπνιστές, οι οποίοι μας είναι απολύτως αντιπαθείς αλλά δεν τους το λέμε για να μην τους πληγώσουμε. Ας κάνουμε λοιπόν μια καλή πράξη και ας δώσουμε σε αυτούς και στον εαυτό μας την ευκαιρία να απαλαγεί από τη νικοτίνη.

Μια καλή ιδέα για να κόψετε το κάπνισμα (εσείς, όχι εγω) είναι η παρακάτω πρακτική, η οποία απαιτεί μεγάλη προσπάθεια και πρέπει να ακολουθηθεί με ευλάβεια χριστιανική, για να μην πω μουσουλμανική.

Η ιστορία είναι απόλυτα αληθινή και δεν χωράει αμφιβολία γιατί οι πηγές μου είναι αδιαμφησβήτητες.

Κλείνουμε - γιορτές που είναι - ένα δωμάτιο σε κάποιο πολυτελές ξενοδοχείο κατά προτίμηση του εξωτερικού (εκεί έχει ήδη εφαρμοστεί το μέτρο κατά του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους). Αφού κλείσουμε το δωμάτιο θα γεμίσουμε τη βαλίτσα μας και θα ξεκινίσουμε για τον γιορτινόμας προορισμό. Ας υποθέσουμε ότι πάμε σε κάποια μεγάλη πόλη της Αγγλίας για να περάσουμε τα κρυουλιάρικα Χριστούγεννά μας.

Μόλις πατάμε το πόδι μας στο αεροδρόμιο, ξεχνάμε τα πάντα για τον αγαπημένο μας φίλο, το τσιγάρο, και βαδίζουμε προς το ακάπνιστο μέλλον μας με αισιοδοξία. Αφού εγκατασταθούμε στο ξενοδοχείο και βολευτούμε στο δωμάτιό μας, βγαίνουμε προς αναζήτηση της πλησιέστερης παμπ για να συναντήσουμε τον Βρετανικό έρωτα και τον Βρετανικό ζύθο.

Στην παμπ που διαλέξαμε για την έξοδό μας μάς έρχεται η πρώτη ψυχρολουσία. Δεν επιτρέπεται το κάπνισμα και συνεπώς δεν βγάζουμε το πακέτο - που καβατζώσαμε από το Ελ. Βενιζέλος - από την τσέπη μας. Μας πλησιάζει το φιλήδονο αγγλάκι και μας κάνει τα γλυκά μάτια, αλλά η γοητεία μας έχει πιάσει τα νούμερα των πωλήζεων της Ελευθεροτυπίας χωρίς το λατρευτό μας τσιγάρο στο χέρι.

Το ίματζ μας έχει υποστεί ένα σοβαρό πλήγμα, αλλά δεν κωλώνουμε γιατί ξέρουμε πως τα αγγλάκια έχουν συνηθίσει από τέτοιες κατασάσεις, έλλειψης νικοτίνης, και ελέγχουμε την κατάσταση.

Έχει περάσει αρκετή ώρα και το μπίρι μπίρι έχει αποφέρει καρπούς, καθώς δουλεύουμε και το αγγλικό με μεγάλη άνεση. Κάπου εκεί πέφτει η ιδέα για συνέχεια της βραδυάς κάπου πιό ήσυχα. Την σέρνεις στο lounge του ξενοδοχείου, για να της κάνεις και το κομμάτι σου και εκεί συνεχίζεις ακάθεκτος την τακτική "μπίρι μπίρι".

Έχει περάσει αρκετά η ώρα και ανεβαίνετε πλέον στο δωμάτιο. Αφού με τα πολλά και με τα λίγα τελειώσει και η πράξη, κάνεις τη σωστή κίνηση που κάνει κάθε καπνιστής που σέβεται τον εαυτό του μετά την συνουσία. ΑΝΑΒΕΙΣ ΤΣΙΓΑΡΟ!!!

Ενώ ο καπνός κυλάει με απεριόριστη ηδονή μέσα στα πνευμόνια σου, την ίδια ώρα μια λωρίδα καπνού ανεβαίνει προς το ταβάνι.

Μάγκα μου, μέχρι εδώ καλά τα πήγες, άντεξες αρκετές ώρες χωρίς τσιγάρο και πρέπει να δείξεις ψυχραιμία γιατί τούτο δω το τσιγάρο θα σου αλλάξει τη ζωή.

Η λωρίδα του καπνού έχει φτάσει στο ταβάνι και μέχρι να καταλάβεις τί μαλακία έχεις κάνει, νιώθεις την αγγλική βροχή να σε κάνει μούσκεμα, και βιώνεις στο πετσί σου το English rain is falling down...

Μέχρι να καταλάβεις τί έγινε έχει επέλθει το χάος στο ξενοδοχείο. Καθότι οι Αγγλοι, φίλε μου, είναι οργανωμένοι, ακούς από μακριά σηρείνες να ηχούν και ποδοβολητά στις σκάλες. Ακόμα δεν έχεις συνειδητοποιήσει τι έχει γίνει. Κάνεις αμέριμνος τις τελευταίες ρουφηξιές του τσιγάρου σου, ενώ το αγγλάκι έχει ήδη εξαφανιστεί στις σκάλες.

Αφού περάσουν κάποιες ώρες, τα αγγλικά λαγωνικά έχουν πάρει χαμπάρι ότι τη μαλακία την έκανες εσύ και σου απαγγέλουν κατηγορίες. Εκεί είναι που καταλαβαίνεις τί ακριβώς έχεις κάνει.

Κατηγορείσαι για διατάραξη ειρήνης, για απόπειρα εμπρεισμού, απόπειρα πρόκλησης σωματικών βλαβών και σαν να μην έφταναν αυτά σου κόβουν και ένα πρόστιμο 2.000 λίρες γιατί άναψες τσιγάρο ενώ απαγορεύεται.

Μετά από αυτό αν καπνίσεις ξανά στη ζωή σου εμένα όχι να μου τρυπήσεις τη μύτη, αλλά να με στείλεις εξόριστο στο Λονδίνο.

Δεν υπάρχουν σχόλια: