Η χώρα μας είναι γνωστό ότι βαδίζει με μαθηματική ακρίβεια από το κακό στο χειρότερο. Πλέον βρισκόμαστε στο χείλος του γκρεμού και δεν ξέρουμε και τί ακριβώς να κάνουμε. Ας πηδήξουμε τουλάχιστον, να πάει στο διάολο. Να ησυχάσουμε μια ώρα νωρίτερα ρε αδερφέ. Το χειρότερο είναι πως και θεσμοί που λειτουργούσαν μια χαρά τόσα και τόσα χρόνια (όχι σαν τον σάπιο κρατικό μηχανισμό) τώρα υπολυτουργούν και αυτοί. Τους έχει φάει όλους η μαρμάγκα του κράτους.
Ούτε μια επαναστατική οργάνωση της προκοπής δεν έχουμε σαν χώρα. Τόσα χρόνια είχαμε τη 17Ν και όλοι οι ιθύνοντες και οι υψηλά ιστάμενοι ήταν χεσμένοι πάνω τους μην κάνουν καμιά μαλακία και τους φάει η οργάνωση φάντασμα. Τώρα αυτοί οι υψηλά ιστάμενοι δεν κάθονται πλέον σε αναμένα κάρβουνα αλλά όλοι οι υπόλοιποι Έλληνες πολίτες.
Είναι φοβερό πράγμα αυτό. Για τη δύναμη της τηλεόρασης μιλάω τώρα (πάω και γώ από το ένα θέμα στο άλλο σαν τα κείμενα των "επαναστατών"). Η τηλεόραση λοιπόν είναι φοβερό και τρομερό τί δύναμη έχει. Άρχισαν απ' τον Δεκέμβρη κιόλας να μιλάνε για στρατολόγηση νέας γενιάς τρομοκρατών και άλλα τέτοια κουλά. Το ακούσανε αυτό πέντε-δέκα ξεχασμένοι γερομαγκούφηδες και αποφασίσανε να ξεσκονίσουνε τον Άρη που κρύβουν μέσα τους.
Αλλά δεν μπορούν πλέον, λόγο γήρατος, και είπαν να στρατολογήσουν κανένα παιδαρέλι για να κάνει τη δουλειά. Έλα όμως που τα παιδιά αυτά (παιδιά, τέλος πάντων) είναι μοσχοαναθρεμένα παιδιά των 90's και έχουν γαλουχηθεί με την συνδρομή της ελληνικής τηλεόρασης.
Ρε φίλε, όταν έχεις μεγαλώσει με Δυο Ξένους, Κωνσταντίνου και Ελένης και Παρα Πέντε, τί να την κάνεις την επανάσταση. Όταν έχεις γαλουχηθεί για χρόνια με Νίκο Χατζηνικολάου και Αιμίλιο Λιάτσο στα δελτία ειδήσεων, τί σκατά να την κάνεις την επανάσταση; Προσωπικά πιστεύω πως είναι άνεργοι, ή στην καλύτερη ανήκουν στην γενιά των 700 ευρώ. Μιλάω και για την Σέχτα Επαναστατών και για τον Επαναστατικό Αγώνα, που μπορεί να είναι πιό παλιός αυτή την ώρα, είναι όμως της ίδιας κατηγορίας.
Πάει λοιπόν. Αυτό ήταν. Το τελευταίο πράγμα που δούλευε σωστά και με σύστημα σε αυτή τη χώρα, η 17Ν, είναι πλέον παροπλισμένη. Όταν μια χώρα δεν έχει μια επαναστατική (ή τρομοκρατική) οργάνωση της προκοπής τότε πάει κατά διαόλου. Νομίζω πως ο τελευταίος θεσμός που μένει αλώβητος είναι αυτός του προέδρου της δημοκρατίας. Αλλά δε νομίζω να γλιτώσει και αυτός αν συνεχίσουμε να βλέπουμε σε τέτοιες θέσεις συμπαθή γεροντάκια που δεν έχουν άλλο τρόπο να βγούν στη σύνταξη.
Όπου να 'ναι θα καταρρεύσει και αυτός ο θεσμός και τότε θα πρέπει σαν χώρα να κάνουμε το αποφασιστικότερο βήμα. Να πάμε όλοι να ζήσουμε πάνω σε ένα βουνό και να βρούμε την υγειά μας. Μέσα σε μια καλύβα...
Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2009
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου